वजनावरून एचएसएसची गुणवत्ता का ओळखता येत नाही?

जर वजन हा एक विश्वसनीय निर्देशक नसेल, तर ड्रिल बिटच्या गुणवत्तेचे मूल्यांकन करताना खरेदीदारांनी काय पाहिले पाहिजे?

अर्थपूर्ण चल खालीलप्रमाणे आहेत:

  •कठोरता.उष्णता प्रक्रियेनंतर, योग्यरित्या तयार केलेल्या M2 HSS ड्रिल बिटच्या धारदार टोकाची कठीणता अंदाजे HRC 63–65 पर्यंत पोहोचली पाहिजे. M35 कोबाल्टची कठीणता HRC 64–66 पर्यंत पोहोचली पाहिजे. या श्रेणींच्या बाहेरील कठीणता मूल्ये उष्णता प्रक्रियेतील समस्या दर्शवतात — जसे की अपुरे तापमान, अपुरा शमन दर किंवा अयोग्य टेम्परिंग नियंत्रण. रॉकवेल हार्डनेस टेस्टरने कठीणता थेट मोजता येते.

  •सामग्रीची रचना.ड्रिल बिटमध्ये दावा केलेले मिश्रधातूचे घटक खरोखरच आहेत की नाही हे तपासण्याचा स्पेक्ट्रोमीटर विश्लेषण (OES — ऑप्टिकल एमिशन स्पेक्ट्रोमेट्री) हा एकमेव विश्वसनीय मार्ग आहे. कोबाल्टचे प्रमाण, टंगस्टनची टक्केवारी, व्हॅनेडियम — यांपैकी काहीही दिसत नाही किंवा त्याचे वजन करता येत नाही. यासाठी प्रयोगशाळेतील पडताळणी आवश्यक असते.

  •भूमितीय अचूकता.बिंदू कोन, हेलिक्स कोन, फ्लूटची समरूपता आणि छिन्नीच्या पात्याची स्थिती या सर्वांचा परिणाम कापण्याच्या कार्यक्षमतेवर होतो. हे घटक ऑप्टिकल मापन उपकरणे किंवा प्रोफाइल प्रोजेक्टरच्या साहाय्याने मोजता येतात.

  •बॅचमधील सुसंगतता.केवळ एकच नमुना उत्तीर्ण होणे पुरेसे नाही. औद्योगिक खरेदीदारांना संपूर्ण उत्पादन बॅचमध्ये टिकून राहणारी कामगिरी हवी असते. शेकडो किंवा हजारो तुकड्यांमधील कठीणपणा, भूमिती आणि पृष्ठभागाच्या फिनिशमधील सुसंगतता हा उत्पादन प्रक्रियेचा प्रश्न आहे, तो एका युनिटच्या तपासणीचा प्रश्न नाही.

  •पृष्ठभागावरील अंतिम रूप.ग्राइंडिंगचा दर्जा दिसून येतो. खडबडीत ग्राइंडिंगच्या खुणा, असमान फ्लूट पृष्ठभाग किंवा कटिंग एजवरील स्पष्ट दिसणाऱ्या कंपनाच्या खुणा ही प्रक्रियेतील समस्यांची चिन्हे आहेत. योग्यरित्या ग्राइंड केलेल्या ड्रिल बिटमध्ये स्वच्छ, गुळगुळीत फ्लूट पृष्ठभाग आणि एकसारखी एज भूमिती दिसून येते.